Ben Ölüm, Denny Colt.
Soğuk kucaklayışımdan kurtulan bir tek sen oldun.
Ama ben hep yanı başındayım.
Evet. Daima seninle birlikteyim.
Efendim.
Gelgit düzlüğünde büyük bir iş dönüyor Ruh.
Eski bir yük gemisinin enkazının orada.
Dediklerine göre bu işle Ahtapot'un ilgisi olabilirmiş.
Polise bildirirdim ama...
Kim bilir kolları nerelere kadar uzanıyor?
Kime güvenebiliriz?
Hemen gidiyorum.
Şehrim. Her zaman yanımdadır.
Her yalnız gecede benimledir.
Yeniyetme bir genç kız gibi görünmek için süslenip püslenmiş bir sokak kadını değil o.
Hayır. Yaşlı bir şehir o, her bir pürüzü, çatlak ve kırışıklığıyla gurur duyan bir şehir.
Benim sevgilim, oyuncağım.
Ne olduğunu, nesillerin teri, kol gücü ve kanı ile
var olageldiğini saklamaz asla.
Uyur. Gece yarısından sonra, gün ağarana dek sessizlikte sadece gölgeler dolaşır.
İşte orada! Yakala onu.
Kahretsin, bunun için vaktim yok.
Şehrim çığlık atıyor. Bana ihtiyacı var.
O benim aşkım. Benim hayatım.
Ben de onun Ruh'uyum.
Merak etme, artık güvendesin.
Düzenli nefes almaya çalış. Haydi, ayağa kalk.
- Polis! - Buradayız MacReady.
Bu iyi bir adam, ona güvenebilirsin. Olup biten her şeyi anlat ona.
Bir psikiyatristin varsa onu ara.
Nesin sen?
- Ruh'tu o. - Tanrı onu kutsasın.
Şehrim bana bakar.
Her ihtiyacımı karşılar.
Çekil Liebowitz. Ben kullanacağım.
IGER CADDESİ
Sussman aradı.
Orada bir şeyler dönüyor. Büyük bir iş olabilir.
- Ne kadar büyük? - Ahtapot kadar.
Tanrım! Destek çağırmalıyız.
Henüz değil. Sussman şimdilik bu bilgiyi gizli tutmak istiyor.
Evet. Yaklaş. Bana, evine gel.
Duydun mu patron? Her Allah'ın gecesi oluyor.
Lorelei. Ölüm meleği.
Her zaman yakınlardadır. Benden uzaklaşmaz.
Onu sadece denizciler ve polisler duyarmış.
Ben denizci değilim.
Polis de değilim.
- Bir polis vuruldu. - Anlaşıldı, tamam.
- Bir ambulans çağır. Dolan'ı ara. - Baş Müfettiş Dolan...
Hayır, Baş Müfettiş Dolan'ı değil! St. Alice'teki Dr. Dolan'ı.
- Hala nefes alıyor. - Hala nefes alıyor.
- Ruh, hala nefes aldığını söylüyor. - Bilgi vermeyi sürdürün. Talimat bekleyin.
- Çok fena acıyor. - Sakin ol. Seni eve götüreceğiz.
O hatunu görmeliydiniz.
- Hatun mu? - Güzel bir hatun.
Çok güzeldi.
- Onu konuşturmaya devam et. Uyanık tut. - Başka ayak izleri ara Liebowitz.
Evet. Güzeldi.
- Bu yanlış kasaysa seni ben öldüreceğim. - Bizi buradan çıkar.
Ahtapot peşimizde. Neler yapabileceğini biliyorsun.
Sus ve kan dök.
Başka ayak izleri ara Liebowitz.
Çok güzeldi. Çatışma peşinde de değildi.
Sakin ol. Mümkünse burnundan nefes al.
- Başım dönüyor. - Sakin ol. Sakin ol.
Başlara dikkat!
Bunu eve götürün çocuklar.
Ruh'la ben ne zaman bir araya gelsek bütün gece eğleniriz.
Bütün gece kıçını tekmelemekten daha çok sevdiğim bir şey yok.
Belki yumurta hariç.
Kamyon nerede?
Silken Floss gelmiş geçmiş en güzel kadın.
Silken Floss olmadan evin yolunu nasıl bulacağız?
Silken Floss gelmiş geçmiş en güzel kadın.
Burada olması gerekirdi.
Silken Floss olmadan evin yolunu nasıl bulacağız?
Kamyon nerede?
Kamyonu buldum!
Silken Floss gelmiş geçmiş en güzel kadın.
Kasayı yükleyip kamyona atlayın numuneler.
Petri kaplarınızı gururlandırdınız.
Oradaki Ruh'sa patronu beklemeye gerek yok.
Baş düşmanı Ahtapot'u her zaman çok oyalar.
Ruh'tu o. Şapkasını takmıştı. İzliyorduk.
- O halde bütün gece dövüşürler. - Evet, patron öyle dedi.
- Patron öyle dedi. İzliyorduk. - Tanrım.
Evet. Duydum.
Silken Floss gelmiş geçmiş en güzel...
Başımı ağrıtıyorsun Ahtapot.
Ağrın iyileşmek yerine daha da ağırlaşacak tatlı çocuk.
Haklısın.
Hadisene!
Tuvaletler her zaman komiktir.
İzliyordum.
Bu kadar yeter. Gidelim buradan.
Tatlı çocuk.
Yaman çocuk.
Pek yakında seni yine göreceğim.
Ölümün benim elimden olacak Ahtapot.
Ölüm mü? Bana uymaz dostum.
- Ölümmüş. - Canını çıkaracağım senin.
- Yumurta gibi çırptım seni. - Hiç de değil.
Bir izleyen olsa, seni nasıl dizginlediğimi görürdü.
Rüyanda olur o ancak.
Sen bir kazasın. Hiç olmamalıydın.
Senin aklın yerinde değil Ahtapot.
Saçmalıyorsun. Söylediklerin saçmalıktan ibaret!
Bizim gibi ikimizden başka kimse yok tatlı çocuk.
- Ben senin gibi değilim. - Benim gibi değil misin?
Hırpalanmaya çok iyi dayanıyorsun tatlım.
Aynı benim gibi.
Nedenini hiç merak ettin mi?
Hiç aklıma bile gelmedi.
Bunu sana göstereceğim!
Çok yakında sana göstereceğim.
Ben sana göstereceğim.
- Bak kim geldi. - Patron, gitsek iyi olacak.
Çok büyük bir ağrı.
Çok büyük bir acı.
Uyu.
Haydi, haydi, haydi.
Uyan.
Hey tatlım.
- Ellen. - Fena haldesin.
Deltoid kasına ve göğsüne üç kurşun gelmiş.
Delip geçtiler. Etime bir zarar gelmedi.
- Deri üzerinde ciddi yaralar var. - Yapma Ellen. Hemen iyileşiyorlar.
Kafada bol kanamalı bir yara belirtisi.
Hayır, bir şey değil o. Sadece bir şişlik.
- Evet, durumun kesinlikle kötü. - Gerçekten, ben iyiyim.
Hayır, durumun ciddi. Tanrı aşkına, işi şansa bırakmaya devam edemezsin.
- Düzeleceğim. - Kafan kanıyor.
Hayır, pıhtılaşmaya başlamış. Birazdan durur.
- Hastaneye gitmelisin. - Hayır.
Ne kadar nefret ederim bilirsin. Bitmek bilmez bir iş.
Bu sefer bana karşı gelme.
İyileşeceğim. Sadece... Bir şeyimi kaybettim. Çok önemli.
- Nerede olduğunu biliyor musun? - Tabii ki.
- Hangi şehirdesin? - Central City, ABD.
- Hangi yıldayız? - Bu yılda.
- Kim olduğunu biliyor musun? - Ruh'um ben. Kötü adamları alt ederim.
Bazen de onlar seni alt ediyor.
Öyle olduğunda çok canım yanıyor ama her zaman iyileşiyorum.
Nedenini bilmiyorum, sen de bilmiyorsun.
- Ama Ahtapot bir şeyler biliyor. - Neden öyle düşünüyorsun?
Çünkü bir şey bildiğini demin bana söyledi.
- Sen delirmişsin. Haydi gel. - Hayır.
Vay canına, şuna baksana.
Az kalsın seni kaybediyordum dostum. Her yerde seni aradım.
Tamam. Böyle daha iyi. Evet. Daha iyi.
Bu kadarı yeter. Hayal aleminde yaşıyorsun.
- Tuska, buraya gelin! - Ellen!
Dr. Ellen Dolan! Derhal buraya gelin!
Göğsünden sıvı sesi duyuyorum. Çok zayıf ama yemin ederim var.
Evet, anladım. Her iki akciğerinde de kan var.
Durumunu stabilize edip onu hemen Pegasus'a bindirmeliyiz.
Helikopterden bana bir sedye daha getirin.
- Onu çevireceğim. - Hayır, sırt üstü kalsın.
- Gidelim. - Bana yeni eldiven getirin. Gazlı bez de.
Acele edin. Daha hızlı hareket edemezseniz gitmenizi istemem gerekecek.
Bir şey buldun mu?
Hayır efendim. Tüm o dövüşmeden başım döndü sanırım.
- Evet, acayip etkilendik doğrusu. - Teşekkürler.
Evet, kabadayılıklarının bu şehre inanılmaz bir faydası oluyor.
- Anlamadım. - Evet, resmen ağzımız açık kaldı.
Sen bir güzel boy gösterdikten sonra etrafı temizlemek ne hoş.
- Yine başlama. Durumu biliyorsun. - Bildiğimi sanıyordum.
Neden beni biraz aydınlatmıyorsun? İyice bilgilendir beni.
Sadece Sussman'ın bu işi gizli tutmak istediğini
söyleyeyim yetsin, tamam mı?
Ne yani, adamlarımın ağzını tutamayacağımı mı düşünüyor?
Endişeleniyordu. Senin bölümünde bir sızıntıdan şüpheleniyordu.
Ahtapot'un elden kaçmasını istemedi.
Demek artık İç İşleri'nden sorumlusun. O bilgiyi kaçırmışım.
Yapma, bu benim kişisel görüşümdü.
- Elimden geleni yaptım. - Evet, işi mahvettin.
Şu anda bir memurum ölümün eşiğinde,
birinin de kafası kesik.
Bunların tek nedeni hiç hazırlıksız Ahtapot'un peşine düşmüş olman.
Ahtapot'un peşine düşüyorum, doğru! Elime geçen her fırsatta!
Evet ve adamlarımı tuvalet kağıdı gibi harcıyorsun. Bu bir saplantı.
Yakınlarda Dropsie Caddesi'ni ve C Sokağı'nı gördün mü?
- O küçük kızları gördün mü? - Evet. Evet.
Daha bisiklete binmeyi öğrenecek yaşta
Ahtapot ve verdiği zehre köle olmuş,
gece gündüz ruhlarını satıyorlar.
Belki sen ve adamların da biraz saplantılı olabilirsiniz Dolan.
Belki biraz daha fazla çaba gösterebilirsiniz.
Ellen haklı. Kafayı sıyırmışsın ki polisler hakkında böyle konuşabiliyorsun.
Belki sen ve adamların Ahtapot'u bulabilseydiniz, tek başıma kalmazdım.
Tek başına ha? Tek başına?
Böyle anlaşmamıştık tek tabanca.
O halde, artık bir anlaşmamız yok belki de müfettiş.
Bak sen...
Uçurumun kenarındasın evlat.
Seni tutmaya çalışan tek kişi ise yorgun, yaşlı bir adam.
Bak, ikimiz de yorgunuz.
Evet.
- Evet. - Bana on dakika izin ver.
Seninle neden hala konuşmaya çalıştığımı bile bilmiyorum.
Bana on dakika izin ver.
- Kafamı toparlamam için. - Tamam. Tabii.
Bir insanın hayatında on dakika nedir ki zaten?
- Ruh? - Efendim.
O sözünü ettiğim uçurum var ya?
Dibi yok.
Atlama sakın.
"Nesin sen?" Kadın bana bunu sordu.
İyi bir soru. Keşke ona bir cevabım olsaydı.
Ben çıldırmış bir adam mıyım? Hatta bir adam mıyım acaba?
Rüzgarın insanın iliklerine işlediği, şehrimin bile beni bıraktığı
bunun gibi bazı gecelerde merak ediyorum.
Ben bir tür hayalet miyim? Bir tür Uçan Hollandalı mıyım?
Rüzgar yeterince sert eserse eğer, uçup gider miyim?
Ben polis değilim. Artık değilim.
Ölü bir adam bile değilim. Ruh bile değilim.
Başardık patron. Aynen bize söylediğin gibi.
- Sen hala burada mısın? - Tabii ki hala buradayım.
Ben senin tetikçinim. Ruh'un bedeninde delikler açtım.
Sen tetikçisin Pathos. Şu haline bak.
Avarel Dalton'un ta kendisi.
Düzelirim. Dışarı çıkmış kemiğim falan yok.
Birkaç sargıyla işimin başına dönebilirim.
Tabii, hemen St. Alice Hastanesi'ne koş, seni bir güzel tedavi etsinler.
Sonra ben de, benim gibi bir usta bir suçlunun neden
çalışanlarına sağlık sigortası yaptırmadığını açıklayayım.
Suratıma yumurta fırlatılsa bir farkı olmaz Pathos.
Biliyorsun ki suratıma yumurta yemekten hiç hoşlanmam.
- Bunu hiç düşünmemiştim. - Hayır. Beynini kullanmak mı?
Bunun için tasarlanmadın sen.
Bana sadece acil bölümünün yerini söylesen.
Onlara evsizlerden biri olduğumu söylerim. Onlardan hiç para almıyorlar.
O yüzden evsizlerin başına sürekli bir şey geliyor. Çünkü bedava. O şekilde olur!
Böyle de olur.
Suratıma yumurta yemem!
Tek bir damla bile!
Bir damla bile.
Başka bir dava olsaydı minik dostum. Başka bir görev.
O değil de bir başkası olsaydı.
Sand.
Sand Saref.
Bisikletin nerede?
Dizin mi sıyrıldı, yoksa yarışmaktan çok mu korktun?
Hayır, o aptal bisikletten çok sıkıldım.
Daha çok yarışta bana yenilmekten sıkıldın bence.
Bisikletini nereye koydun?
Fellman'ın dükkanına rehin verdim. Karşılığında birkaç dolar aldım.
Rehin mi verdin?
Baksana şuna.
Eminim gerçek pırlanta onlar.
Işığı nasıl yansıtıyor görüyor musun Denny?
Ancak gerçek olanları böyle yansıtır.
- Neyin var senin? - Bir şeyim yok.
- Yine içmeye başlamadı, değil mi? - Hayır, hayır, içmiyor.
Neden paraya ihtiyacın var o zaman?
Kurtzman's'ın vitrininde bir şey gördüm de.
- Babamınki gibi bir rozet mi? - Hayır, hayır. Rozet değil.
Güzel, çünkü henüz kendi rozetini almayı hak etmedin.
Parıltılı şeyleri ne kadar sevdiğine bakılırsa
senin seveceğini düşündüğüm bir şeydi.
Kapağı da açılıyor. Açıp fotoğrafa bakabilirsin.
Eğer beğenmezsen Kurtzman geri alabileceğini söyledi.
Beğendin mi?
Yani kız arkadaşın olmamı mı istiyorsun?
Evet, tabii. Yani eğer... Eğer sen de öyle olmasını istersen.
Bunu ara sıra takabilirim sanırım.
- Ama bu beni senin kız arkadaşın yapmaz. - Evet. Yapmaz...
Evet, gerçekten çok eğleniyorduk, sadece şehir çocuklarının eğlenebileceği şekilde.
Bayıldım buna!
Burada, Argonotlarla Herakles'in kendisinin çarpıştığı yazıyor.
Yason ve Herakles'i sırt sırta düşünsene.
- Yason, Altın Post'unun içinde parıldıyor. - Evet. Evet.
Sonra her şey bir anda mahvoldu.
Amcam Pete itibarını yitirmiş bir boksördü.
Sand'in babası, mankafa Pete'e göz kulak olan bir devriye polisiydi.
Hey Pete! Nedir bu kargaşa? Neler...
Amcam Pete, alkol ve yumruk yemekten sersemlemiş beyninin söylediği şeyi yaptı.
Sand, oraya benden birkaç dakika önce vardı.
Haydi.
Her ikimiz için de güçlü olmaya çalıştım ben.
Haydi gidelim.
Bir şeyler söyledim. Ne dedim hatırlamıyorum.
Sonra o sersem muhabir bize yapıştı.
Bunu kaçıramam. Çocuklar, bu olay size neler hissettirdi? Korktunuz mu?
Konuşmayacağız, bizi rahat bırak.
Yapma evlat. Bir şeyler söyle.
Ben bir şeyler söyleyeceğim. Üç kelime söyleyeceğim.
Polislerden nefret ediyorum.
Bizi rahat bırakır mısın?
Çok üzgün olduğunu biliyorum Sand.
Ben de üzgünüm ama o sözle gerçekten onu kastetmedin.
Beni rahat bırak ve benden uzak dur.
- Biraz zaman tanı. - Zaman mı tanıyayım? Neye? Bize mi?
Evet, onu demek istemiştim.
Tabii, büyüyüp bu fare deliğinde çocuk mu yapalım?
Mantıksızca konuşuyorsun Sand.
Sen de hep istediğin gibi polis olursun.
Evet. Evet, belki olurum.
Evet, sonra da beyni sulanmış, sarhoş, eski bir boksör seni öldürür.
- Sence bunu mu istiyorum? - Pete öldürmedi!
- O İtalyan yarması vurdu, bunu biliyorsun. - Kimin umurunda?
Biliyor musun? Senin dünyanı istemiyorum ben.
Ben pırlantalar istiyorum, spor arabalar, uzun elbiseler istiyorum,
para istiyorum, hem de çok para istiyorum.
Peki bunların hepsini nerede bulacaksın Sand?
Burada bulmayacağım. Bu berbat şehirde bulmayacağım kesin.
Demek sen bana fazlasın? Sen hepimizden daha üstünsün? Öyle mi?
Sana da, bu çöplüğe de fazlayım ben.
- Ben gidiyorum, çok uzaklara gidiyorum. - Peki.
Bütün dünyayı dolaşacağım, zengin olacağım
ve kimse benim bu delikten çıkmış olduğumu bilmeyecek! Kimse.
- Asla da geri dönmeyeceğim. - O zaman ne halin varsa gör Sand!
Sen de benim umurumda değilsin. Seni bir daha görmek istemiyorum bile!
Senden nefret ediyorum Sand.
Onu bir daha hiç görmedim.
Söylentilere göre Avrupa'ya gitmişti.
Öldü mü, yaşıyor mu bilmiyordum.
Şu ana kadar.
Bu madalyonun, zavallı Sussman'ın eline düşebilmesinin tek bir yolu var.
Sand oradaydı. Bunu takmıştı. Bu işe bulaşmıştı.
Eğer bu işte Ahtapot'la birlikteyse,
duygularımın hiçbir önemi kalmaz.
Sand Saref'i bulup tutuklamalıyım.
Güzel Sand Saref'im. Bir şey mi kaybettin hayatım?
Önemli bir şey değil.
Uzun zaman önce kaybettiğim bir şey.
Hepiniz bu ana çok dikkat edin.
Yeni bir dönem başlıyor.
Büyük işler dönemi.
Büyük bir güç dönemi.
Evet.
Hepsi benim.
Herakles'in kanı benim.
Büyük bir hayal kırıklığına uğradım.
- Bunu hanginiz getirdi? - Ben getirdim sanırım.
- Diz çök o zaman. - Tabii.
- Ne oldu? Ne yanlış gitti? - Hiçbir şey ama sorduğunuz için teşekkürler.
Vazom nerede?
O kasanın içinde kan dolu bir vazonun olması gerekiyordu.
- Öteki kasadaydı herhalde. - Hangi öteki kasa?
- Öteki kasadaydı herhalde. - Hangi öteki kasa geri zekalı?
O güzel bayanın alıp kaçtığı kasa. Biz izliyorduk.
Sand Saref. Onu korkutup kaçırdığımı düşünmüştüm.
Central City'de ne arıyor ki?
İkinci bir kasa olduğunu söylemek siz taş kafalıların aklına gelmedi mi?
Hayır ama aynı buna benziyordu. Biz izliyorduk.
Karında soldan sağa doğru Seppuku.
Gıdıklanırım.
Kılıçla yapacaksın dangalak.
Demek kan Sand Saref'te.
Aslında onun işini bitirip her iki kasayı da getirebilirdin.
Bu, işleri çok kolaylaştırırdı.
Burada her işin sorumlusu ben miyim?
Bu sizi uyandırır.
Sand Saref meselesini bir şekilde halletmelisin.
Sand Saref'i merak etme.
O kadının gösterişli şeylere düşkünlüğü var.
O diğer kutunun ve içinde olan şeyin peşindeydi.
O şekilde parıldaması biraz ürpertici doğrusu.
Yani durum çok da fena sayılmaz.
Herakles'in kanı Sand Saref'in elinde, evet.
Ama onun istediği şey de bizim elimizde.
- Pekala, mankafalar beni dinliyor musunuz? - Tabii ki dinliyoruz patron.
Derhal Sand Saref'i bulun.
Ona, onunla aramda bir sorun olmadığını söyleyin. O ürkünç, parıltılı şeyini alabilir.
Bana kanı getirin. Ve onu iyi koruyun!
Bir damlasını dökerseniz sizi köfteye çeviririm.
Ruh'u unutma sakın. Onunla uğraşmak gerekecektir.
İnsanın ayakkabısına yapışıp bir türlü çıkmayan
sakız gibi bir şey.
Anlıyor musun?
Yazın üzerine basarsın ve bir türlü çıkaramazsın ya.
- Doğru yapıyor muyum? - Evet, iyi görünüyor.
Merak ettim, çünkü çok acıtıyor da.
Sakıza basmaktan kışın bile nefret ederim. İnsan bir tuhaf yürüyor.
Ruh'u öldüreceğiz ve bu işi derhal yapacağız.
- Ya da en kısa zamanda. - Adresini herkese ilan etmiyor.
Onu aramayacağız.
O bize gelecek. Pek yakında.
Bir planın var demek.
Onu dosdoğru bize getirecek bir ipucu bıraktım.
Çok yakında gelecek, eminim.
Bu ne acele ki?
Eğer Ruh kanı içerse,
kanın ona yapabileceklerini, onu neye dönüştürebileceğini anlarsa,
o zaman işimiz biter.
Ayrıca ben söylediğim için de biter.
Ben sözümün eriyimdir Bayan Saref.
Öyle mi?
Güzel yeni eşinize verdiğiniz sözleri düşünelim.
"Sonsuza dek bağlı kalacağım" falan.
- Kişisel meselelere girmeyelim, olur mu? - Olur.
Sizi bana bir hazine bulmak üzere görevlendirmiştim Bay Donenfeld.
Kariyerimin doruk noktası olacaktı.
En mükemmel mücevheri.
Argonotların kayıp hazinesi.
Sırf ona dokunmak, onu elimde tutmak, ona sahip olmak için
bu korkunç şehre geri dönmeme bile değerdi.
Pırıltısıyla tüm pırıltı şeyleri söndürecek bir şey.
Üstelik bunun için size bir servet ödedim.
Her bir kuruşuna değerdi ama beni dolandırdınız.
Şimdi size verdiğim paraları her bir kuruşuna kadar alıp
başka hesaplara transfer edeceğiz.
- Neden bahsediyorsunuz siz? - Bir hayır işi yapacaksınız.
Onun yerine numaraları giriver tatlım. Biraz huysuz bir hali var.
Şifrene ihtiyacım olacak hayatım.
Peki. Peki.
Şifrem "robin." R-O-B-I-N. Robin Hood'daki gibi.
Ya da Batman'in sağ kolu olan çocuk gibi.
Hani sıkı kostümü ve sıkı bir poposu vardı.
İşlem yapılıyor.
Transfer tamamlandı.
Bunu bana neden yapıyorsunuz?
- Beni sattın. - Başka seçeneğim yoktu.
Teslimat noktasına geldiğimde kendimi Ahtapot'la burun buruna bulmak
benim için ne şaşırtıcıydı bir düşün.
Yani bu nasıl mümkün olabilir ki?
Tabii sen Argo'nun hazinesini iki kere satarak
kendini tam bir göt durumuna sokmadıysan.
Kusursuz bir göt.
Bana başka seçenek bırakmadı.
- Ahtapot'tan bahsediyoruz, ailemi tehdit etti. - Ailen.
Şu resimlere iyi bak.
Kendini öldürüp beni bu zahmetten kurtarmazsan,
ailene ve yer yüzündeki tüm haber ajanslarına ulaşacaklar.
En azından cesurca öl,
pislik herif.
Telefonları açma.
Ne diyebilirim ki?
Dün gece morgluk olmana ramak kalmıştı, bir de şimdiki haline bak.
Şu haline bir bak.
Sana üç gün yatak istirahatı önerirdim ama neden nefesimi boşa harcayayım ki?
Şu konuşana bak. Esas sen akşam izin almalısın.
Evet, eminim Bayan Mahoney'nin kalp nakli bekleyebilir.
Yaşlı Spankowitz'in karaciğeri de iflas edecek mi bekleyip görebiliriz.
Biraz eğlenmelisin.
Ayaklarını uzatıp dinlenmelisin. Bir oyuna falan gitmelisin belki.
Peki ya sen koca adam?
- Bu akşam senin planın nedir? - Bilmem.
- Ortalık sakin, her şeye uyarım. - Her şeye mi?
Evet, ne olursa. Yemek, sinema. Ne olursa.
- Ortalık sakin olduğu sürece mi? - Ortalık sakin olduğu sürece.
Tabii. Sanki şehirdeki suçlular izne mi çıkıyor?
Ya da belki kuralları ihlal ederim.
Her türlü kuralı ihlal etmeye hazırım.
- Gölgelikleri indir. - İndiler bile.
- Ellerin ne de hızlı. - Ve sessiz. Ve de kıvrak.
Çok sessiz olacağız, tamam mı? Çok, çok sessiz.
Maske kalsın.
İçimden bir ses öyle daha iyi olacağını söylüyor.
Ellen, ben...
Sen karşılaştığın her kadına aşıksın Bay Ruh.
Hepimize çok hoş şeyler söylüyorsun.
Söylediğin her şeyi de içtenlikle söylüyorsun. Her seferinde.
Ellen, sadece sen varsın.
Ama gerçek ismini bile bilmiyoruz.
Sana ismimi söyleyeceğim.
Bir gün otopsini yapmayı çok isterim.
- Düşündüğün için teşekkürler. - Bir servet kazanırdım.
Ruh! Hazır ol!
Onunla işim bitti. Çakı gibi.
Biraz uyusan iyi edersin. Berbat görünüyorsun.
Ben de seni seviyorum baba.
Sizinle tanışmak büyük şeref Bay Ruh.
Ben Morgenstern. Acemi polisim, Baltimore'dan yeni geldim.
Polis kuvvetlerine hoş geldiniz Morgenstern.
Haydi, bütün günü böyle geçiremeyiz.
- Dr. Dolan, size ne kadar teşekkür etsem az. - Sadece işimi yapıyorum efendim.
Alçak.
- Evlen benimle. - Sadece işimi yapıyorum efendim.
Hem de müthiş bir iş yapıyorsunuz. Central City'nin maskeli adam avcısı.
Çocuklar size tapıyor. Onlara söylemek istediğiniz bir şeyler var mı?
Yoldan çıkmayın gençler. Anne babanıza zorluk çıkarmayın.
Çok çalışıyorlar. Ve dişlerinizi fırçalamayı unutmayın.
Her bir sözünden bilgelik fışkırıyor.
Onlara kahrolası vitaminlerini almayı hatırlatmayı unutma.
Peki kadınlara ne söylemek istersiniz?
Her sözünüze dikkatle kulak veriyoruz.
Söyleyebileceğim bir tek şu olabilir:
"Böylesine müthiş ve hoş yaratıklar olduğunuz için teşekkürler. "
Hiçbiriniz ötekine benzemiyor.
- Tanrı aşkına! - Vay canına.
- Ayartmadığın bir hatun var mı senin? - Sadece nazik olmaya çalışıyordum.
Evet, kızıma ne kadar nazik olduğunu görüyorum.
Onun kalbini ne zaman kırmayı düşünüyorsun pis jigolo?
Jigolo mu? Bana ne hakla bunu dersin?
Sana istediğimi derim.
Seninle niye hala konuşuyorum, onu bile bilmiyorum.
Çünkü suçla savaşıyoruz müfettiş ve şu anda elimizde çok iş var.
Bunu fark ettin demek ha?
Her kuyruk sallayanın peşinden giderken unuttun sanmıştım.
İşin içinde Ahtapot var.
Yine mi Ahtapot?
Büyük bir işin peşinde ve bunun benimle bir alakası var.
Onun ve benim hakkımızda tuhaf şeyler söyledi.
Neden bahsettiğini öğrenmeliyim. Önemli olduğunu biliyorum.
Dur.
Ahtapot'u bir an için unutabilir miyiz? Bir an için?
Şimdi, elimizde önemli bir vaka var
ve şüpheli katil bayan şu anda muhtemelen havaalanının yolunu tutmuştur.
- "Bayan" mı? - Adı Sand Saref.
Sand Saref mi?
- Sand Saref. - Buralı bir kız.
Bilinen tek görüntüsü bu. 15 yıldan çok olmuş.
Babası polismiş. Vurulmuş.
Kız, babasının ölümünden sonra ortadan kaybolmuş.
Meraklı bir muhabire de polislerden nefret ettiğini söylemiş.
Televizyonda, polislerden nefret ettiğini söylemiş.
- Polislerden nefret edermiş. - Bunu ben söyledim.
- Avrupa'ya taşınmış. - Yedi, sekiz evlilikten sonra
şu anda Bulgari'nin ötesindeki bütün mücevher soygunlarını o yürütüyor.
- Central City'dekiler hariç. - Hiç geri dönmedi.
Evet, bu yüzden onu hiç duymadın. Onu hiç duymadın, değil mi?
Eve hiç gelmedi.
Hap falan mı aldın sen?
Gidelim haydi.
Şeridin gerisine çekilin lütfen. Şeridin gerisine.
Sand Saref. Yüzlerce mücevher soygunu düzenlemiş
ama hiçbirinde polis yara bile almamış.
Bu nasıl mümkün oluyor, ha?
Elektra kompleksi var sanırım.
- Nedir o? - Elektra kompleksi. Gün gibi ortada.
Hayatım ben alter kocker'ın tekiyim.
Söylediklerini anlamama yardımcı olmalısın.
- Alter kocker da ne? - Yaşlı bunak.
Günümüz Yahudileri. Kendi dillerini öğrenmeye bile çaba göstermiyorlar.
Elektra kompleksi mi?
Oidipus kompleksi gibi ama kızlar için olanı.
Polislerden nefret etmiyor.
Babasını kaybettiği için kızgın sadece.
Elektra kompleksi, çok açık ve basit.
Vay be. Bu kız kısa zamanda dedektif olacak.
Teşekkür ederim efendim.
- Yeni ceketini beğendin mi? - Efendim?
Yapma evlat. Gözlerini kadınlardan alamazsın sen.
Morgenstern'in yeni kurşun geçirmez ceketini fark etmemiş olamazsın.
- Hap falan almış olsan bile. - Bir şey almadım ben.
Son model ceketler bunlar.
Bu yavrulardan bir sürü getirttik ama bugün polis kuvvetlerine
cömert bir özel bağış yapılana kadar parasını verememiştik.
- 100 milyon dolarlık cömert bir bağış. - Çok para.
Aynen öyle ve hiç beklenmedik bir şeydi.
- Bağış İnternet'ten olmuş. Yapan bilinmiyor. - Evet, tabii, bilinmiyor.
Beyin takımımız, çıkış yerinin burası olduğunu bir saat içinde buldu.
Bir eski eserler uzmanının ofisi.
Evet, eski eserleri bir servete dönüştürmüş bir uzman.
Çalıntı mal satıcısı ya da bizim dilimizdeki tabiriyle
hırsız yatağı olduğu söylenebilir.
Donenfeld adında, dünyaca ünlü bir hırsız yatağı.
Evet.
Ama ne büyük bir sürpriz ki, bizim Donenfeld'in sıhhati pek yerinde değil.
Dostum Seth ise,
patronun son vedasını yaptığı sıralarda
bir ziyaretçisinin olduğunu söylüyor.
Adı ne demiştin arkadaşım?
Sand. Sand Saref.
- Randevusu yoktu. - Sand Saref.
- Ne değişik bir isim, değil mi? - Evet, tuhaf bir isim. Türünün tek örneği.
Evet.
Arkadaşım Seth, bunu polise bildirme zahmetine bile girmemiş.
Elim kolum bağlıydı memur bey. Bay Donenfeld'in kesin emri vardı.
O beni çağırmadığı sürece ofisine girmeyecektim.
Asla. Asla ve kat'a.
Evet. Tabii evlat. Morgenstern, çocuğun numarasını al.
Olamaz. Cinayet değil, o yapmaz. Bu imkansız.
- Demek onu tanıyorsun. - Hayır.
- Eğer benden bir şey saklıyorsan... - Saklamıyorum.
Sadece, senin bu teorin bana pek anlamlı gelmedi.
Şu şeyi de işin içine katınca bulmacanın parçaları birbirini tamamlıyor.
Ne diyordun ona Morgenstern?
- Elektra kompleksi. - Evet, onu.
Psiko-saçmalık bu.
Bir takım psiko-saçmalıklardan yola çıkarak kadını cinayetle mi suçlayacaksın yani?
Adı Sand Saref ve sen onu tanıyorsun. Onu korumak için bilgi saklıyorsun!
- Ben Sand Saref diye birini duymadım hiç. - Yalan söylüyorsun!
- Elini kolumdan çek Dolan. - Bana yalan söylüyorsun!
Kolumu bırak yoksa ben seninkini kıracağım!
Emriniz var mı efendim?
Onu izle.
Yalan söylüyor.
Yukarıda temiz bir iş yapmışsın Sand.
İmzanı atmamalıydın.
Morgenstern, yardım etmek istiyorsan beni Ahtapot'a götürecek bir ipucu bul.
Görüyorum.
- İşte. - Varım.
Aslar kazanır.
Bunu hatıra olarak alacağım.
Gerisi Ahtapot'a mesaj götürebilen kişiye kalır.
Anlamaya başladığımı, parçaları birleştirdiğimi sanıyordum.
İkinci hayatımda üç yıl sonra, ne yapmam gerektiğine dair oldukça iyi bir fikrim vardı.
Her şeyin ucu bana ve Ahtapot'a geliyordu. Bir çözüme doğru gidiyorduk.
Sonunda şehri ondan ilelebet temizleyecektim.
Pek hoş bir iş değildi ama yeterince basitti.
Sonra, suratıma bir tokat vurur gibi sen çıkageldin.
Olay nedir Sand? Neler oluyor?
Bütün gece kafamda bu meseleyi evirip çevirdim.
Senin Ahtapot'la ilgin mi var? Sen cinayete mi bulaştın? Dolan yanılmış olmalı.
Bu işin altında başka bir şeyler olmalı, bir açıklaması olmalı.
Sen cinayet işlemiş olamazsın. Buna inanamam.
Dışarıdan bakıldığında katı biriydin Sand ama yüreğin sıcacıktı. Yumuşaktı.
Tam bir kadın gibi.
Son kuruşumla bahse girerdim.
Sen sıradan bir suçlu gibi ucuz bir otelde saklanırken
ölü bulunacak tipte biri değilsin. Hayır.
Hayır, senin zevkin her zaman birinci sınıftı. Her durumda.
Tuhaf.
Bu kesinlikle çok tuhaf.
Efendim, sinir bağlarındaki sinyal iletimini hızlandıracak bağımlılık yaratan
ilacın geçen hafta hazır olacağını söylemiştiniz.
Bu kesinlikle çok tuhaf değil mi sence de?
Evet efendim. Kesinlikle çok tuhaf.
Ayrıca karımız yüzde yirmi düştü.
Güzel. Ben de bir tek ben öyle düşünüyorum sanmıştım.
- Bu kesinlikle çok tuhaf. - Evet efendim.
Akıllı bir tane yapmak istemiştim ama ortaya bu çıkıverdi.
Bütün mallarımda yüzde yirmi düşüş var.
Eski malın fiyatını düşürün, sürümden kazanalım.
Yan etkileri hakkında laflar yayılmaya başlamış.
Kimse dişlerinin krakere dönüşmesini istemez.
Bu kadar boş zamanım varken bir işi nasıl bitirebilirim?
Ayrıca dostlarım Sand Saref'i bulduğunda
kara ihtiyacım kalmayacak. Kan elime geçecek.
O zaman bir şey istediğimde gidip alacağım! Tanrıların yaptığı budur!
Bu adam gerçekten çok küçük.
Yani gerçekten ufak bir şey.
- Onu bulamıyorlar. - Evet, onu bulamıyoruz.
- Her yere baktık. - Bulunduğu yer hariç.
Oraya da bakmalıydık.
- Baktık ya. - Neresi orası?
Hepsini öldür şunların lütfen Floss. Hepsini öldür.
Onları boşa harcayamayız. Elimizde fazla kalmadı.
- Evet, elinizde fazla kalmadık. - Floss öyle dedi.
Dinliyorduk.
Moralim çok bozuk.
Keşke Ruh gelse de doyasıya bir can alsam.
Sana söyledim, o iş biraz zor olacak.
Ruh, yaralarının her zaman iyileşeceğini sanıyor.
İkimize de enjekte ettiğim serum değişken.
Uzun süre dayanmayabilir.
Bunun çaresine kan bakacak.
Bu arada, hala mümkünken Ruh'u öldüreceğim.
Bunun için birine danıştım.
Bir uzman tuttum.
Bu işi halledecek birini.
Ruhuma sesleniyorsunuz mösyö.
Kara gözlü Venüs 1510 numaralı süitte.
Görüşmeyeli uzun zaman oldu Sand.
Beni tutuklayacak mısın? Yoksa aklından başka şeyler mi geçiyor?
Seni tutukluyorum. Ellerini başının arkasına koy.
Emin misin?
Sözümü tekrarlatma. Ellerini başının arkasına koy.
Dileğin benim için bir emirdir.
Tamam. Bir elbise falan giy ama numara yapmaya kalkışma.
Peki efendim, peki Bay Ruh.
Kocama dikkat et, düşeceksin.
Bu niye?
Onu ben öldürmüş değilim. Bir saat kadar önce kendi kendine yaptı.
Hepsi bu lanet olası vazo yüzünden.
İçindekinin tadına baktı ve şu olanlara bak.
- Çalıntı bu. - Evet.
Sen adi bir suçlusun.
Benim hiçbir şeyim adi değildir.
Sen bir suçlusun ve seni
Donenfeld adında bir çalıntı mal satıcısını öldürmekten tutukluyorum.
Eğer beni ille de hapse atacaksan,
bari gerçekten suçlusu olduğum bir şeyden dolayı at sersem.
Pek çok şeyin suçlususun.
Bunların yarısını itiraf etsem bir rahibi kalpten götürürdüm.
Ama bu sefer ellerim temiz, suç savaşçısı.
O nedenle evine git ve adli tıp raporlarını bekle.
Günlerdir kimseyi vurmadım ben.
Senin ihlal etmeyeceğin bir kanun yoktur herhalde.
İyi bir kıza mı benziyorum ben?
İncittiğin kişiler umurunda değil mi?
Bunun bu işlerle ne alakası var?
Sand, Ahtapot? O çalıntı mal satıcısı? Ve sen?
Bütün bunlardan sonra...
Hiçbir şey bir anlam ifade etmiyor.
Sonra bir de Ahtapot'un sözünü ettiği o...
Dinle bayım, benim umurumda değil.
Hoşlandığım insanlar bile umurumda olmaz. Hem seni tanımıyorum bile.
Hayır, tabii ki umurunda değil. Ama pahalı mallar umurunda.
Sizin işinize nasıl yarayabilirim bilmiyorum dedektif.
Sizin bu çürümüş şehrinize sunabileceğim bir şeyim yok.
Nitekim buradan nefret ediyorum.
Nehir ve okyanus arasındaki bu yere gelmemin tek bir nedeni var.
- Nedir? O aptal vazo mu? - Vazo olmaması gerekiyordu.
Mücevherlerden de değerli bir şey olması gerekiyordu.
Her genç kızın hayallerini süsleyen bir şey.
Bir zamanlar öyle bir kız tanımıştım.
Sen hiçbir şey bilmiyorsun. Çık dışarı.
Çok tatlı bir kızdı ama hayatın gerçekleri onun kalbini kırdı.
Bir vazonun peşinde değildi. Bir kahraman arıyordu.
Öyle değil mi küçük kız? Bir kahramanı ve efsanevi zırhını arıyordun.
Bunu bilebilecek tek kişi öldü.
Postu. Altın Post'u. Yason'un Altın Post'unu.
O öldü! Sen öldün! Sen öldün!
- Şuna bakın. - Bu ne yahu?
- Hey, Ruh bu! - Yere yapışacak!
- Çok aptal görünüyor. - Sersem.
- Bir insanın uçamayacağına inanacaksınız. - Atla haydi!
- Atla! Atla! Atla! Atla! - Atla! Atla! Atla! Atla!
Götür beni buradan.
Şimdi olmaz. Biraz meşgulüm.
Ben Morgenstern efendim. Size bir ipucu buldum sanırım.
Kimse onca tuzu fark etmedi.
- Hemen burnumuzun ucundaymış. - Kısa keser misin?
Tuz. Endüstriyel tuz.
Ahtapot'un dalkavuklarından birini kıyıya yakın bir yerde ölü bulduk.
Sussman'ın vurulduğu yeri hatırlıyor musunuz?
Bütün ayakkabısına endüstriyel tuz bulaşmış.
Dolan haklı, kısa zamanda dedektif olursun sen.
Teşekkür ederim efendim.
Gitmem gerek.
Ne?
Haydi, sana bir içki ısmarlayayım.
Tamam millet, gösteri bitti. Gidelim artık.
Evet Sand, çok iyi gitti, değil mi?
Eski sevgililerin birleşmesi biraz beklesin.
Daha önemli işlerim var. Peşine düşüyorum Ahtapot
ama seni öldürmeden önce bazı sorularımı yanıtlayacaksın.
Morgenstern, adamın ayakkabılarında tuz olduğunu söyledi.
Burada bol miktarda tuz var. Bol miktarda kötü adam da var.
Bütün düşmanların elinde silah ve bıçak var.
Benim silahımsa bütün bir şehir.
Cephanem, demir çeneli yangın merdivenleri,
insan yapımı ışıklandırmalar,
hiç affetmeyen kaldırımlar.
Şehrim ihtiyacım olanı bana verir.
Beni korur.
Şehrim benim annem.
O iyi bir anne.
Bana her zaman yol gösterir.
Ne müthiş bir dedektif.
Ekmek kırıntılarını takip ederek bize geldi.
İş yerinde uyuyakalarak kimseye bir faydan dokunmuyor.
Eve gidip doğru dürüst dinlensene.
Böyle darma duman görünmezdin.
Ne iyi ettin de geldin babacığım.
Sussman'ı ziyarete gelmiştim. Görmeme izin vermediler. Salaklar.
Sussman'ın durumu hala kritik. Omurgasını kurtarmaya çalışıyorlar.
Öyle mi? Yeniden yürüme ihtimali ne kadar?
Tahmin etmek çok zor. Mucizeler gerçekleşebiliyor.
Kahrolası Ruh. Aklını kaçırdı.
- O konuya girme bana. - Tam bir baş belası.
Dünyanın ona ihtiyacı var. O bir kahraman.
O tam bir baş belası ve kızım ona aşık.
Bütün gece burada kalıp kendini harap etmenin sebebi de o.
Evet. Bu gece hala burada olmamın sebebi o.
Evet. Bir ihtimal yine yaralanmış olarak buraya getirirlerse diye.
Bir ihtimal.
Vücut parçalarını zımbalarken gençliğinden bir şeyler daha yitiresin diye mi?
Ben çocuk değilim ve insanların üzerinde zımba kullanmam pek.
Ne yaptığını görmüyor musun?
Ne yaptığımı çok iyi biliyorum. Ona tam da ihtiyacı olan şeyi veriyorum.
- Seni kullanıyor! - Bana ihtiyacı var!
Onun vücudunu tanıyan, nasıl muamele edilmesi gerektiğini bilen bir tek ben varım.
Duyduğum kadarıyla onun vücudunu tanıyan bir dolu kadın var.
- Ben bunu kastetmedim. - Adam güzel sözlerle
bir sürü hatunu yatağa atmasını bildi.
Demek bu gece bu yüzden buraya geldin.
O usta parmaklarıyla onları tereyağı gibi eritip bitiriyor.
Bu kadar yeter.
Gitmeni istemek zorunda bırakma beni.
Tatlım, bu konularda nasıl konuşulur bilmiyorum.
Belli oluyor.
Neden gecelerimi o koca evde
yapayalnız dolanıp durarak geçiriyorum sanıyorsun?
Eşimin gitmek için iyi nedenleri vardı sanırım.
Sen işinle evlisin.
Ben de öyle. Ruh da öyle.
Eskiden Denny'yle çok daha mutluydun.
Denny öldü.
Evet.
- Evet, Denny Colt öldü. Tatlı çocuktu. - Evet, öyleydi.
Onu asla unutmayacağım ama hayat devam ediyor.
Saygıdeğer beyefendimi kaybettim.
Evet. Evet.
Ben de küçük kraliçemi kaybettim ha?
- İyi geceler tatlım. - İyi geceler baba.
Umarım o orospu çocuğu ne kadar şanslı olduğunun farkındadır.
Farkında değil.
Seni hissedebiliyorum. Çok bitkinsin. İzin ver seni tutayım.
Burası niye dişçi gibi kokuyor?
Dişçi ve Nazi. Harika.
Ah, hayır.
Olamaz.
Hayatım boyunca birçok tuhaf kadın tanıdım, hem de acayip tuhaf kadınlar.
Ama bu...
Ama bu tahmin ettiğim kişiyse, dünyanın en tuhaf kadını o.
Ben Plaster, Parisli Plaster.
Ben erkeğimi bırakmam.
Ölüm bizi ayırana kadar.
Ölüm!
Ölüm. Ölüm, ölüm.
Tek düşündüğümüz bu, değil mi?
Ölmeyelim diye yemek yiyoruz.
Tohumumuz sürsün diye çiftleşiyoruz.
Adımız asırlar boyu akıllarda kalsın diye
sanat yapıyoruz, gökdelenler dikiyoruz.
Bay Long, dostum benim, nasılsın?
Senin için ne yapabilirim? Bir mesaj mı?
Kimden acaba?
Sand Saref, evet, tanıyorum.
Aklını kullansaydın da onunla kağıt oynamasaydın.
Mesaj neydi? Projeler mi?
Ana caddeye açılan yer. Evet, biliyorum.
Yarın akşam görüşürüz o zaman. Yemekten sonra diyelim.
Zai jian saygıdeğer dostum.
Nerede kalmıştım?
- Ölüm. - Ölüm, evet.
Kısa, çılgın, korkulu hayatlarımızı bir o yana, bir bu yana savrularak yaşıyoruz.
Müzik ve hırs.
Bizi çevreleyen, o elmas sertliğindeki, kımıldamaz, geçilmez duvarı, yani ölümü
görmemek için tanrıları ve öteki dünyaları uyduruyoruz.
Ama ölümün beyinlerimizi birer yumurta gibi
kıracağını biliyoruz.
Pardon ama tüm bunların anlamı ne? Seni dinlerken yaşlandım ben burada.
Sen harbiden kalın kafalıymışsın.
Anlamıyorsun.
Sen ve ben aynı türün yegane iki örneğiyiz! İkimiz de yaşlanmıyoruz.
Ama şu kesin ki sıkılabiliyorum.
İkimizin aynı türden olduğumuzu söyleyip duruyorsun.
Nasıl oluyor bu?
- Neyiz biz Ahtapot? - O meseleye geliyorum.
Bir an önce anlat.
Ölümünü hatırlıyor musun hoş çocuk? İnsan bunu kolay kolay unutamaz.
Evet, hatırlıyorum.
Seni acile getirdiklerinde tam anlamıyla ölmüştün.
Tek bir yaşam belirtin yoktu.
Kusursuzdun.
Star Trek kadar işin bitikti.
Ben de senin adli tabibindim.
Ama aslında bundan çok, çok daha fazlasıydım.
Daha o zamanlar müthiş bir uyuşturucu ticareti kurmuştum.
Bir hastanenin kayıp ilaçları fark etmemesi müthiş bir şey.
Tek yapman gereken sulandırmak, ek maddelerle geliştirmek ve Achtung!
Merhaba İsviçre banka hesapları.
Ama Ahtapot hiçbir zaman sadece paranın peşinde olmadı.
Peki, pes ediyorum. Neyin peşindeydin?
Ölümsüzlüğün.
Kelimesi kelimesine hem de.
Bir insanı canlı tutmak için, onu çiftlik tavuğu gibi
kesip biçmekten daha iyi bir yol olması gerektiğini biliyorduk.
Kocaman, iğrenç, kahverengi yumurtaları olan çiftlik tavukları. Tepemi attırıyorlar.
Ne zaman o koca, kahverengi yumurtaları düşünsem tepem atıyor.
Ya da haplar. Ölümü geciktirmenin bir başka yolu da onlar.
Kalp bir kez daha atsın diye diretmek çözüm değil.
- İşin temeline gittim dostum. - Hayatın özü.
- Kodu buldum. - Genetik.
- O kadar zekiyim işte. - Evet, gerçekten çok zeki bir adamsın.
Sağ ol. Ama o kadar kolay olmadı.
Bunu sokak köpekleriyle dolu dondurucumla ispatlayabilirim.
Serumun o zavallı köpeklere yaptığı etki hiç hoş değildi.
Ama etkili serumu yaptığımda denemem gerekiyordu.
Sadece kendi üzerimde deneyemezdim. Bir ucubeye dönüşme ihtimalim vardı.
Bir insana ihtiyacım vardı.
- Ve ben geldim. - Ve sen geldin.
Sana hafif bir ölçü enjekte ettim ve bekledim.
İkinci hayatın o akşam başladı. Hatırlıyor musun?
Evet, hatırlıyorum.
Bütün o dualar, sızlanmalar ve ağlamalar arasında
keskin bir şey bulmuş olmalısın.
Hep sormak istemişimdir, dışarı çıkınca nereye gittin?
Yürüyüş yaptım.
Düşündüm.
Eski bir arkadaşımı ziyaret ettim.
Ne oldu bilmiyorum ama hala hareket ediyorum, hala nefes alıyorum.
Bu imkansız ama hala yaşıyorum.
Hayatım boyunca tek istediğim iyi bir polis olmaktı.
Ama bu değişti. Her şey değişti.
Onlar kazanıyor efendim. Kötü adamlar kazanıyor.
Artık onlarla mücadele etmek için elimde bir şey daha var.
Artık başka bir şeyim ben.
Polislerin gidemeyecekleri yerlere gidebilir, yapamayacakları şeyler yapabilirim.
Ama hiçbir zayıf yanım olmamalı. Ne bir ismim, ne bir arkadaşım.
Herkesin gözünde ölü kalmalıyım. Ellen'ın bile.
Ama senin casusun olabilirim. Adamlarınla çalışabilirim.
Onlara fark ettirmeden, gizlice.
Şehrin koruyucusu olabilirim, şehrin...
Ruhu.
Kahraman polislikten çıkıp Ruh oldu.
Baş belası. Çelik kadar sert. Evreka!
Kendime de enjekte ettim ve seninle genetik kardeş olduk.
Peki neyiz biz Ahtapot?
Üzerinde çalışılmakta olan deneylersiniz.
Ahtapot, vazoyu ve içindeki binlerce yıldır kayıp olan gizemli sıvıyı ele geçirince
- Onu içecek ve ölümsüz olacak. - Yarım yamalak anlatmayın.
Ne olursa olsun öleceğime göre bana daha fazla detay verin.
- Vazoda ne var? Tor'un çekici mi? - Hayır.
- Daha iyisi. Bir tanrının DNA'sı. - Tanrı değil. Tam olarak değil.
Evet, çünkü bilirsin, insanlar ve tanrılar birbirleriyle pek uyumlu değildirler.
Anladık ki baş vurulacak tek çözüm yolu,
insan ve Tanrı arasındaki bağı, yani bir ölümsüz
ve bir insandan olma çocuğu bulmak.
Zeus uçkuruna hakim olamadığından bir dolu kahraman çocuğa sahip oldu.
- İçlerinde en müthiş olanı Herakles'ti. - Ve onu bulduk!
En azından kanını. Geride bir miktar kan bırakmış.
Nerede olduğunu da biliyoruz.
Bilim ve büyü arasındaki kayıp halka bu işte.
Herakles'in kanı Ahtapot'un formülü ile karıştığında...
- Tanrı olacağım! - Ya da ona çok yakın bir şey.
Tanrı olacağım.
Sense bunun ufak bir yan ürünü olacaksın.
Onun sayısız başarısızlıklarından bir tanesi.
Yapma. Roma bir günde kurulmadı.
Ayrıca, bu sırada bir sürü çok iyi arkadaşlar edindim.
- Bizi yapmak kolaydı. - Evet, patron bizi yapmak kolaydı diyor.
Ama çok sayıda başarısızlığın oldu. Hem de hiç hoş değillerdi.
Evet, bir şeyi bir damla bile fazla koysan
ya da yanlış ısıya getirsen, her şey... Dur sana göstereyim.
Sana göstereceğim şey biraz acıklı ama aynı zamanda çok da etkileyici.
Bu Muffin.
En sevdiğim hayvandır.
Daha fazla misafirimiz gelse ya. Hoşuma gitti.
Kedi.
İhtiyacım olan gerekçe oydu.
Seni öldüreceğim.
Ah, hayır. Senin ölmen gerekiyor Ruh.
Evet, çünkü serumdan yedin sen ahbap.
Evet, sistemin hazırlandı. Kanın öldürmeyeceği bir tek sen varsın.
Bir yudum alsan onun gibi ölümsüz olabilirsin.
Ama tek ölümsüz Ahtapot olabilir.
O, dünyanın hakimi olduğunda rakibi olması mümkün değil.
Evet. Herkes benim dediğimi yapacak.
Herkes ben ne dersem onu yapacak, çünkü dünyanın hakimi ben olacağım.
Sonra her şey bir anlam kazanacak. Evet. Her şey bir anlam ifade edecek.
Her şey bir anlam kazanacak.
- Artık işimize dönsek ya. - Evet, işimize dönelim.
Seni öldürme işine.
İşte bu noktada işler biraz zorlaşıyor.
Olay bütünleşme meselesi.
Şu anki durumunda çok çabuk iyileşiyorsun.
Yaraların birkaç saniyede kapanıyor.
Buna göre tek çözüm sisteminin parçalanmasını sağlamak.
Kısacası,
seni birçok parçaya bölerek parçalarını bir daha bütünleşemeyecekleri kadar
geniş bir alana dağıtmak.
Benim gibi bir adama yakışacak şekilde
alttan başlayıp yukarı doğru çıkmayı severim.
Floss, bana o torbaları getir.
Parçalarını ülkenin her yanına postalayacağım.
Plaster, bana ayak parmaklarını getir.
Plaster.
Kurbağa dilini konuştuğunuz yeter! Anlamıyorum ben.
Paris, bana onun ayak parmaklarını ver. Bu bir emirdir!
Senden nefret ediyorum.
Bu Sand için.
Bu benim için. Bu da Muffin için!
Hepsi bu mu?
- Kim bu Sand? - Şimdi bunun sırası değil. Gidelim.
Ah, Ruh.
Plaster.
Bu da Sand için.
Ben Parisli Plaster.
Montmarte güzeli.
Erkeğimi hiç bırakmam. Ölüm bizi ayırana dek.
Şimdi çok yaklaştın. Çok, çok yaklaştın.
Bana karşı gelemezsin.
Sen! Sen benimsin. Benim!
Hey ahbap. Nasıl bir şeydir bilirim. Karımı bir görsen.
Adım atmaya devam et.
İşte yine aynı şey oluyor.
Yine ölüyorum.
İçimde direnme gücü kalmadı.
Sana hazırım Lorelei.
Gel. Gel. Gel. Gel.
Vakit geldi. Gel. Gel. Gel.
Artık acı yok.
Istırap yok.
Son kudretini de bırak Denny.
Ruhunu teslim et.
Ruhu bırak. Evet canım. Evet.
Hayır!
Oldu! Oldu! Oldu!
Ölürken insanın tüm hayatı
film şeridi gibi gözlerinin önünden geçermiş ya hani?
İnanmayın. Sadece kadınları görüyorum ben.
Benim tatlı Ellen'ım, daima beni iyileştirmek için yanımdadır.
Ve Sand.
Zavallı kayıp ruh.
Güzel Sand.
Aklımdaki son şeyin Sand olması ne garip.
Hayır.
- Lorelei, henüz sana hazır değilim. - Hayır, yine mi?
Bana ihtiyaçları var. Geri dönmeliyim.
Her zaman seninle olacağım Denny Colt.
Sonsuza dek benden kaçamayacaksın.
Bana ihtiyaçları var.
Sand, toplu konut binalarının orada.
Ahtapot.
Parçalar.
Sand'in parçaları.
Parçalar.
Ahtapot'un parçaları!
- Allah'ın cezası Ahtapot. Seni geberteceğim. - Hep Ahtapot, hep Ahtapot!
- Affedersiniz, ama o az önce... - Şimdi sırası değil.
Ama üç saat boyunca yaşam belirtisi yoktu. Ölmüş olması gerekmez mi?
Uzun hikaye.
Biri bana kravat bulsun. Kırmızı olsun mümkünse.
Tamam evlat. Ama bu sefer yerini bil.
- Dur bir dakika. - Güya benim ajanım olacaksın,
başına buyruk bir kanun adamı değil. Eğer bir daha beni hiçe sayarsan
seni kendi ellerimle öldüreceğim. Anladın mı?
- Bir fikrim var. - Merakla bekliyorum.
Hayır, iyi bir fikir. Garanti veriyorum.
Hey, silahını Ahtapot'a doğru tut.
Sana işaret verdiğimde kafasını uçur.
Sonra düğün gecemize devam edeceğiz, değil mi bebeğim?
Evet, bebeğim. Düğün gecemiz.
Sen de kimsin? Ahtapot'un kız arkadaşı mı?
Hayır. Öyle bir şey değil.
- Bu benim için bir eğlence. - Eğlence mi?
Buraya geliyoruz, kılık kıyafetimiz bir harika, değiş tokuş yapıyoruz ve gidiyoruz.
Belki de kendini öldürtmeye çalışıyorsun.
Tanrım, biraz daha neşeli olamaz mısın?
- Şimdi ateş etmeye başlayalım mı? - Bilmem.
- Ateş etmek yok. - Ateş etmek yok yumru kafa.
Ahtapot ortalarda yok.
Eğer gelmezse büyük bir vakit kaybı olur.
Geldiği zaman onu vurmak için tüm teçhizatımızla hazırız.
O top, ayı bile havaya uçurur çaylak.
Efendim, çok iyi bir atıcıyımdır.
Bu lanet olası yerde her kadın kafadan çatlak mı böyle?
Hayır efendim. Sadece silahlanmış durumdayız.
Hayatım, o seni sadece kullanıyor.
Tabii ki öyle. Çok kazançlı bir operasyon yürütüyorum ve göze de çok hoş geliyorum.
Basıp gidince doktora eğitimimin masrafı çıkmış olacak.
Güzel. Şu beyinsizlere söyle, bana sandığı versinler.
Sen de basıp gitmene bak.
O hayvandan olabildiğince uzağa git.
Seni öldürecek. O her şeyi öldürür.
Peki, tamam. Bence bu işi fazla ciddiye alıyorsun, hepsi o.
Onlara vazoyu ver.
Patron şimdi ateş etmemi söyledi.
Kamyona bin.
Kimse bir yere gitmiyor.
Floss, bana o vazoyu getirir misin lütfen?
- Kamyona bin. - Bana derhal Herakles'in kanını ver!
- Yürü. - Herakles mi?
Ben hep Herkül sanırdım.
Sen.
Sand, zırhını buldun.
Kullan onu.
Senin kadınlarla aranda nasıl bir şey var?
Ahtapot, haklıydın.
Biz hatayız. Hiç olmamalıydık.
Bu çok çılgınca bir şey efendim.
Hepiniz dizginlerinizi tutun. Hiçbir polisin ölmesini istemiyor.
İşimi hiç de kolaylaştırmıyorsun.
Haydi evlat.
Bu iş bu gece bitecek.
Doğru duydun. Ben Ahtapot'um. Bende her şeyden sekiz tane vardır.
Fena vuruldun, fena.
- Bu kadarına gerek kalması da ne acayip. - Şimdi!
Geri zekalı Ahtapot! Bize tek gereken seni ve silahlı adamlarını meydana çıkarmaktı.
Haydi, koşun! Koşun! Koşun!
Ateş açın beyler!
Müfettiş Dolan! Kızınız geldi.
Haydi, adamlarını buradan çek. Orada daha çok adam lazım!
- Bebeğim, burası sana göre değil. - Şaka yapıyorsun herhalde baba.
Yoksa ne iş yaptığımı unuttun mu? Bana ihtiyacı olabilir.
Sadece işine engel olursun, seni burada istemez.
Bunu bilmiyorsun!
Onu tanımıyorsun. Hiçbir şeyden haberin yok senin.
- Durdurun onu! Geri çekin! - Tabii efendim!
Cıvık yumurta.
Nihayet. Evet. Evet. Evet!
Ne?
İyi bir yatırım Sand. İlk testten geçti.
Haydi ölelim!
Ah, Tanrım!
Aman Tanrım!
Alçak...
Sanırım artık zırhını atma vaktin geldi Sand.
Bir şey kaybetmişsin.
Yaşlı Kurtzman onu geri alabileceğini söyledi.
Belki ara sıra takarım.
Ama bu, kız arkadaşın olduğum anlamına gelmez.
Ellen. Ellen, iyi misin?
- Hoşça kal Sand. - Hoşça kal Denny.
Hoşça kal Ruh.
- O Saref mi? - Bana bir iyilik yap Dolan.
Bırak gitsin. Beni kurtardı. Dünyayı kurtardı.
Evet, senin de bir payın oldu.
Peki. Peki. Benden uzak dur yeter.
Oradaki kimdi bakalım? Kimdi o kadın?
- Eski bir sevgilim. - Evet. Eski olduğu belli oluyor.
- Ben seni seviyorum güzelim. Tüm kalbimle. - Evet. Beni ve karşılaştığın herkesi.
Müthişsin.
Sen de çok iyiydin çaylak.
Alçak.
Baştan başlayacağız.
Neler yapabileceğimi kimseler bilmiyor.
Şehir uyanıyor. Her zamanki gibi homurdanıyor.
Daima gürültülü. Daima canlı.
Sahip olduğum tek şey o.
Tek umudum. Tek sadık dostum.
Ahtapot'un sırları onunla birlikte yok oldu.
Ne olduğumu, ne kadar yaşayacağımı bilmiyorum. Belki de sonsuza dek yaşarım.
Umarım öyle olmaz. Hiçbir insana göre değil o.
Hiçbir insanın istememesi gereken bir şey.
Denny Colt öldü.
Ben artık başka bir şeyim ve kalbimi ondan başkasına asla veremiyorum.
O daima benim olacak, ben de daima onun olacağım.
Tüm ruhum ve bedenim ona ait. Hayatımın aşkı o.
O benim şehrim.
Ben de onun Ruh'uyum.